مدیرعامل شرکت سرمایهگذاری تأمین اجتماعی طی یک ارائه علمی با موضوع «سیرنوآوری در صنعت پتروشیمی»، تصویر امروز صنعت پتروشیمی کشور در مقایسه با تحولات جهانی را ترسیم و بر لزوم توجه به خلاقیت و نوآوری تاکید کرد.
به گزارش روابط عمومی مرکز نوآوری رادیناس، محمدرضا سعیدی در چهارمین همایش پتروفن در تهران با قدردانی از هلدینگ خلیج فارس که بانی برگزاری رویداد پتروفن در صنعت شیمیایی کشور است، «پتروفن» را رویدادی مهم دانست.
وی با یک ارائه تخصصی در حوزه نوآوری، فراتر از بحث تحقیق و توسعه اهمیت نوآوریهای دانش بنیان را به خصوص با توجه به نوآوری توزیع شده در لایههای زیرین سازمان مورد بررسی قرار داد و گفت: «نوآوری صرفا از طریق تحقیق و توسعه به دست نمیآید بلکه نوآوری باید در لایههای زیرین سازمان و اکوسیستم جاری شود.»
لزوم هماهنگی سریع با تحولات
به گفته مدیرعامل هلدینگ شستا، روشهای سنتی دیگر پاسخگوی محیط در حال تغییر امروز نیستند و لازم است رویکردی نوین در حوزه نوآوری و باورهای سازمانی اتخاذ شود.
وی افزود: «محیط کسبوکار امروز با چالشهای گستردهای مواجه است؛ بهویژه مدیران شرکتهای پتروشیمی که دائماً با فراز و فرود شرایط محیطی سروکار دارند. عدم قطعیت، ناپایداری و پویایی شدید محیطی، به ما پیام میدهد که باید خود را با ترجیحات مشتریان و ذینفعان تطبیق دهیم. پیچیدگی بازار، بر ضرورت این تطبیق تأکید دارد. بنابراین یکی از وظایف کلیدی ما، انطباق مستمر سازمان با تغییرات محیطی است.»
سعیدی تصریح کرد: «یکی از مهمترین مؤلفهها در این زمینه، «محیط» است. زمانی که سازمان استراتژی تدوین میکند، اجرای آن بدون ارتقای قابلیتهای سازمانی ممکن نیست. درون قابلیتهای سازمانی، عنصر دانش و مهارت نقشی بنیادی دارد. به محض تغییر محیط، استراتژی نیز باید بازطراحی شود، و این استراتژی جدید تنها زمانی قابلیت اجرا خواهد داشت که سازمان بتواند قابلیتهای خود را از سطح پیشین به سطحی جدید ارتقا دهد.»
مدیرعامل شستا ادامه داد: «تجربه نوکیا گواه این معناست، زمانی که نوکیا در بازار شکست خورد به توانمندی های قدیمی خود دلخوش بود، غافل از این که شرایط و تقاضای بازار عوض شده بود، نتیجه این وضعیت برای شرکت چیزی جز ناکامی بود. ازاینرو، ارتقای مستمر مهارت و دانش سازمانی، شرط لازم برای پوشش تغییرات محیطی است.»
سعیدی گفت: «پیشرفت فناوری امروز با شتابی نمایی رخ میدهد، در حالی که تغییرات درون سازمانهای ما عمدتاً تدریجی است. این عدم توازن، شکافی ایجاد میکند که اگر برطرف نشود، ما را از تحولات جهانی عقب خواهد انداخت. تعلل در تصمیمگیری و کندی در انطباق این شکاف را تشدید میکند.»